Leganto skribas:
"Mi estis atestanto pri varma diskuto ĉe la vespermanĝo de mia frato la pasinta vespero. Ni estis levitaj vokante ĝin" saŭco "; mia bofratino levis nomi ĝin" gravio ". Ĉu ĝi estas regiona? ĝi estas kuirita kun viando? (Mi ricevis tiun eksplikon). Bonvolu konsili kaj eble ebligi eksedziĝon. "
En Italio estas suko kaj estas saŭco . Sugo derivas de succo (sojoj), kaj rilatas al pakoj de kuirado de karnoj, do "sugo" estas uzata por riĉaj karnaj saŭcoj laŭ la linioj de sugo alla Bolognese aŭ dikaj vegetalaj saŭcoj.
Ĉi tiuj ofte, kvankam ne ĉiam, estas faritaj por manĝi kun pasto. Salso, aliflanke, estas duon likva-al-likva kruda aŭ kuirita saŭco, kiu estas uzata kiel kondimento. Ĝi povas transiri pastaĵon, ekzemple, pesto alla genovese , sed ankaŭ povas esti uzita por sezoni aliajn telerojn. Ekzemple, salsa verdeo estas mirinda pri kuiritaj karnoj aŭ terpomoj, kiel estas majonezo ( salsa maionese en multaj libroj de kuirejo). Se saŭco estas speciale delikata, ĝi povas esti nomita " salsina ".
La paŝo de sugo / salsa en italo al saŭco / gravio en la angla devas okazi kiam enmigrintaj familioj instalis novajn najbarojn en Usono, kaj mi esperas, ke itala-amerika familio / kvartalo estas pli ol io alia. Iuj enmigrintoj tradukis la itala nomo por tio, kion ili metis sur sian paston kiel "gravio", dum aliaj tradukis ĝin kiel "saŭco", kaj la tradukoj estis pasintaj tra la generacioj, iĝis ekradikitaj en la procezo.
Homoj eksterordinare pasias pri aferoj kiel ĉi tio.
Alia leganto, Tony Smith, kontribuis ĉi tiujn komentojn: "Simple," saŭco "rapide fariĝas, tio estas, salsa di pomodoro , pesto, ktp. Gravio prenas la tutan tagon por kuiri." Li daŭrigis por diri, ke li pensas pri "gravio" kiel io laŭ la linio de karno, kiu estas kuirita kaj konsumita kiel dua kurso, dum la trinkaĵoj estas uzataj por sezoni pastaĵon, risoton, gnokon aŭ eĉ terpomkaĉo.
Kiel ekzemplo de ragù, li sugestas la ligurian tokon, kiu estas esence poton rostita kun riĉa saŭco, kiu ĝenerale transpasas pastaĵon.
Ĉi tio ne estas, kion mi opinias, kiel ragù - en Toskanio, ĝi estas karnaŭzo farita el tera karno, laŭ la linioj de sugo alla Bolognese . Tamen, nur ĉar vorto signifas unu aferon en unu parto de Italio, ekzistas nenio por diri, ke ĝi ne signifas ion tute malsaman en alia regiono. Do mi rigardis supren "Ragù" en la Dizionario di gastronomia de Antonio Piccinardi . Li diras:
" Ragù : vorto de franca origino aplikata al pladoj, kiuj diferencas konsiderinde, sed dividas kiel komuna karaktero la uzon de viando, kiu estas kuirita dum tre tempo en saŭco, kiu ĝenerale estas destinita por transiri pastaĵon. Estas du ĉefaj Tipoj de ragù: unu estas farita kun tero karno, kaj la alia el unu sola peco de viando iomete kuirita por tre longa tempo, al kiu aliaj ingrediencoj povas esti aldonitaj. Aldone, multaj teleroj tipaj de la sudaj Regionoj estas nomataj Al la ragù, ekzemple, la karne al la ragù aŭ la braciole al la ragù , kiu konsistas en slaboj de karno de varianto de grandeco, ruliĝitaj ĉirkaŭ agentoj de aromatización kaj kuiritaj malrapide.
La unua tipo de ragù inkluzivas pladojn de la emilia tradicio, same kiel tiuj de Bari aŭ Sardegna, dum la dua grupo inkluzivas ĉiujn sudajn italajn telerojn. "
Pro tio ke Bari estas en Puglia, kiu certe estas en la sudo, kaj Sardegna ĝenerale ligas kun la sudaj regionoj, estas evidente, ke la rompo inter la karno de karno kaj kukaj tipoj de ragù ne estas regiona, sed loka.
Ĉar mi asocias la vorton "gravio" kun viandaj trinkaĵoj, dikigitaj per butero kaj faruno (io, kio ne estas komuna en Italujo, kvankam mi renkontis ĝin en la regiono de Piemonte) mi vokas, kio pasas super pasta "saŭco" kiam mi raportas al ĝi en la angla. Sed kiel estas tre-tro ofte la kazo kun itala manĝo, ne ekzistas ĝusta aŭ malĝusta respondo ĉi tie.
[Redaktita de Danette St. Onge]