Dokoj estis popularaj sovaĝaj manĝaĵoj dum la Depresio pro ilia tartaĵo, lemona gusto, ilia disvastigita abundo, kaj la fakto, ke ili estis senpagaj por la preno. Hodiaŭ plej multaj homoj forgesis pri ĉi tiu komuna kaj bongusta manĝaĵo.
Dokoj estas perenaj plantoj kreskantaj el taprootoj kaj ili plej ofte troviĝas en senatenta, turmentita tero kiel malfermaj kampoj kaj laŭ vojoj. Dum dokoj povas esti plej feliĉaj kaj plej gustaj, kiam ili kreskas kun multe da humideco, la taprootoj indikas, ke ili estas sekaj toleraj plantoj.
Dokoj kreskas kiel bazaj rozoj de foliaro en frua printempo; Ili ofte estas unu el la unuaj verduloj emerĝaj. Je malfrua printempo aŭ frua somero, doko produktas altajn florojn, kiuj havas multekostajn semojn, kiuj ankaŭ estas manĝeblaj. La semo, tamen, povas esti laborema por procesi kaj raportoj pri ĝia palatabileco estas tre diversaj. Mi ne estas konvinkita, ke valora la problemo krom se vi estas en postvivado kaj senespere bezonas farunon. Ni esperas, ke neniam okazas al vi.
La foliaro de maturaj dokaj plantoj povas esti de 1-3 metroj alta laŭ la kreskantaj kondiĉoj, sed frue en la printempo, kiam ĝi estas plej plezuriga, la plej malgrandaj plantoj povas malfacile trovi. Serĉu la altajn, mallumbrunajn, branĉajn florojn, kiuj produktis la semonkulton de la antaŭa jaro. Ĉi tiuj ofte restas staranta super vintro kaj nova kresko eliros el la bazo de la tigo.
Kiuj Dokoj estas Edeblaj?
Ekzistas multaj manĝeblaj dokoj, sed bukla doko kaj larĝa doko estas la plej oftaj en Usono kaj Eŭropo.
Aliaj manĝeblaj dokoj inkluzivas R. occidentalis (okcidenta doko), R. longifolius ( kortokoko ), kaj R. stenphyllus (kampo doko). R. Himenosepalus (sovaĝa rubebo ) estas komuna en la dezerta Sudokcidento kaj estas pli granda kaj pli suculenta ol multaj aliaj dokoj. Ĝi estis tradicia manĝaĵo kaj tinkturo por multaj indiĝenaj triboj.
Pacience dock ( R. patientia ) iam estis kultivita kiel legomo en Usono kaj Eŭropo kaj ankoraŭ kreskas kiel tia de malgranda nombro da ĝardenistoj. Se vi legas verdon nomita Patienco, vi legas pri pacienca doko. Pacienca doko povas esti trovita kiel fera planto, se vi bonŝancas. Ĝi estas pli granda, pli mola, kaj eble pli delikata ol ajna alia doko-planto. Vi povas trovi semojn por vendo sur linio.
Unu el la plej bonaj identaj trajtoj por dokoj estas la maldika vosto, kiu kovras la nodojn, kie eliras folioj. Ĉi tio estas nomata la ocrea, kaj ĝi aspektas bruna kiel la planto aĝoj. La kondiĉo de la ocrea povas esti bona indikilo pri kiom mola kaj bongusta doko. Dua bonega identiga trajto estas la mucilagina kvalito de la tigoj. Se vi elektas, kion vi pensas, estas juna doko, sed via mano ne estas kovrita per mucilago, vi ne elektis junan dokan folion.
La akra gusto de doko venas de oxala acida, kiu, kiam konsumita en grandaj kvantoj, povas kaŭzi reban ŝtonojn. La sama komponaĵo troviĝas en spinaco. Se via kuracisto konsilis vin ne manĝi spinacon aŭ se vi estas inklinaj al rena ŝtonoj, ne manĝu dokon. Se vi estas ĝenerale sana kaj ne rompu vin mem en multaj funtoj da doko ĉiutage dum monato, vi devas esti bone.
Se vi estas nervozaj pri tio, forgesu flanke de singardeco.
Kurba Doko
Frizita doko ankaŭ povas esti nomita flava doko, akra doko, aŭ mallarĝa doko, depende de kie vi loĝas. Komunaj nomoj estas malfacilaj pro tio; ili ŝanĝas de loko al loko. Se vi devas scii precize kaj kun absoluta certeco, kiun plantas vi, uzu la botanikan latinan nomon. Fino de parolado.
Kiel kaj Kiam Harvest Dock
Ambaŭ krutaj kaj larĝaj dokoj estas manĝeblaj ĉe pluraj stadioj. La plej molaj folioj kaj plej bona lemona gusto venas de junaj folioj, antaŭ ol la floro tondas. Elektu la du al ses plej junaj folioj ĉe la centro de ĉiu kaliko. Eble ili eĉ ne plene senvestiĝis kaj ili estos tre mucilaginaj.
De frua ĝis meza printempo, junaj folioj estas bongustaj krudaj aŭ kuiritaj. Se vi uzas krudajn foliojn, vi povas eviti troan mucilon per forigo de la folia tigo (petiolo) kaj uzante nur la realan foliojn en salatoj.
La mezomoj de grandaj dokaj folioj povas esti malmolaj kaj fibraj, dum la folia klingo restas mola. Se vi trovos planton per bongusta foliaro, sed malmolaj mezloj, forigu la mezon de la folio antaŭ kuiri. Aldone, pli grandaj petioloj povas esti malmolaj, sed agrable. Konsideru tranĉi la peciojn en malgrandajn pecojn, kaj kuiri ilin kiel anstataŭanton por rubebo aŭ japana knotweed.
En la Kuirejo
Kiel tiom da verduloj, dokoj reduktas en volumo kiam kuiris, ĉirkaŭ 20 ĝis 25 procentoj de sia originala volumo.
Boil aŭ sauté via doko verdaj por fari la plej grandan parton de sia gusto. Ili estas bonegaj en gutoj, supoj, kuiraĵoj, kaj ovoj. Mi precipe amas dokon kun kremo kaj fromaĝo, kaj ne nur ĉar kremo kaj fromaĝo estas delikataj. Estas io pri la teksturo kaj gusto de kuirita doko, kiu funkcias mirinde per laktaĵoj. Doko-kardardo surprizas min per sia elstara gusto ĉiufoje, kiam mi gustumas ĝin.
Ĉar doko havas relative mallongan rikolĉan sezonon, kiel multajn sovaĝajn verdojn, rikoltas tiom multe kiel vi povas kiam ĝi estas ĉe ĝia pinto, tiam blanĉu kaj frostigi por poste uzo. Doko estas konsiderata kiel invasiva ludilo en dek kvin ŝtatoj, do vi verŝajne ne faros denton en la loka loĝantaro. Kaj la venonta februaro, kiam la promeso pri printempo verdaj ŝajnas kiel kruela kulinara tavolo, vi povas tiri vakuŝitan sakon de doko de via bone-stokita kofro-ŝelo kaj fali en la gloro, kiu estas Rumex .